از زمان عرضه نخستین پلی استیشن در سال 1994 تاکنون بازار کنسول های بازی در قبضه سونی بوده است.
هم اکنون برای محصولات پلی استیشن بیش از 13000 عنوان بازی ویدیویی در سراسر دنیا وجود دارد و هر ماهه بازی های جدید و متنوع دیگری به آن اضافه می شوند. سونی قصد دارد برتری خود در بازار را با ارایه آخرین نسخه از کنسول بسیار موفقش یعنی پلی استیشن 3 حفظ نماید. پلی استیشن 3 نخستین بار به طور رسمی در نمایشگاه Er سال 2005 در لوس آنجلس معرفی شد و امسال نیز بارها و بارها در صدر اخبار مربوط به بازی ها قرار گرفت. اکنون تاریخ عرضه رسمی آن به بازار و قیمت ها و نیز عناوین بازی های آن نیز مشخص شده است که در ادامه این مطلب به آنها نیز اشاره ای خواهیم داشت. در این مبحث می خواهیم نگاهی عمیق تر به پلی استیشن 3 بیاندازیم. درباره پردازشگر جدید و فوق العاده ای که در قالب PS3 قرار دارد، پردازشگر گرافیکی قدرتمندی که تصاویر با وضوح بسیار بالا را ایجاد می کند و بسیاری مطالب دیگر اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار خواهیم داد. سونی دستگاه پلی استیشن 3 را به گونه ای طراحی کرده است که چیزی بیش از یک کنسول صرف برای بازی کردن باشد. این دستگاه همه انواع تفریحات و سرگرمی های دیجیتالی را پشتیبانی کرده و در واقع یک کامپیوتر برای تفریحات خانگی است. این کامپیوتر از یک پردازشگر ویژه با طراحی خاص به نام پردازشگر سلولی (Call processor) بهره می گیرد. در تولید این پردازشگر، سونی، توشیبا و آی بی ام با یکدیگر همکاری کردند. این عمل در واقع پاسخی است به روند رو به رشد حرکت به سمت پردازشگرهای چند - هسته ای، که در آنها چندین پردازشگر در حد امکان داخل یک چیپ قرار داده می شوند. پردازشگر سلولی برای نیازها و قابلیت های متفاوت قابل تغییر است. پردازشگر مورد استفاده در پلی استیشن 3 از 234 میلیون ترانزیستور داخل یک چیپ تشکیل شده است. در مقام مقایسه یادآور می شویم که یکی از قوی ترین پردازشگرهای کامپیوترهای رومیزی در سال 2005، یعنی پردازشگر دوهسته ای پنتیوم که قیمتی حدود 1000 دلار داشت به سختی به مرز 200 میلیون ترانزیستور در یک چیپ رسید. قدرت بالا در حجمی کوچک در این میکروپروسسور 234 میلیون ترانزیستور جای گرفته اند. نحوه کار این پردازشگر همانند یک تیم چند پردازشگره است که همگی در یک چیپ کار می کنند تا بتوانند عملیات محاسباتی مورد نیاز برای بازی های ویدیویی نسل آینده را به انجام برسانند. برای درک بهتر نحوه عملکرد پردازشگر سلولی، بهتر است نگاهی به هر یک از اجزاء اصلی تشکیل دهنده آن بیاندازیم. هسته اصلی این پردازشگر سلولی، یک پروسسور 3.2 گیگاهرتزی (3.2 GHhz PowerPC core) است که به یک کاشه 512 کیلوبایتی L2 مجهز شده است. این میکروپردازشگر چیزی شبیه به پردازشگر موجود در اپل جی 5 است و به تنهایی قادر به راه اندازی یک رایانه می باشد، اما در اینجا تنها نیست بلکه بیشتر نقش یک پردازشگر مدیریتی برای کنترل هشت پروسسور دیگر Synergistic Processing Elements را به عهده دارد. کار اصلی محاسباتی به پردازشگر اصلی هسته PowerPC ارجاع داده می شود. این پردازشگر کاری را که باید انجام شود ارزیابی کرده و بررسی می کند که هم اکنون هر SPE چه کاری را انجام می دهد، آنگاه تصمیم می گیرد که کار را چگونه بین پروسسورها تقسیم کند تا بیشترین بهره دهی و راندمان را داشته باشد. SPEها در واقع پردازشگرهای برداری 128 بیتی هستند که چندین عملیات پردازش را می توانند همزمان بر روی دیتا انجام دهند. این نوع پردازشگرها عموماً در دهه 1980 در سوپرکامپیوترها قدرتمند و بزرگ علمی استفاده می شدند و در واقع جایگزین سریع پروسسورهای رقومی بودند که در یک زمان تنها قادر به یک پردازش بر روی دیتا بودند. علی رغم این محدودیت بزرگ پردازشگرهای رقومی، بعدها به دلیل پیشرفت در طراحی و بالا رفتن سرعت پردازش، استفاده از پردازشگرهای رقومی بیشتر شد و از پردازشگرهای برداری کمتر استفاده گردید. با این وجود به دلیل توانایی پردازشگرهای برداری در کار بر روی چند دسته دیتا، کمپانی IBA مجدداً از این پردازشگرها در طراحی پردازشگر سلولی استفاه به عمل آورده است. در بروی این چیپ هشت SPE قرار دارند که تنها هفت تای آنها عمل پردازش را انجام می دهند. SPE هشتم تنها به صورت رزرو در مواقع خرابی یکی از هفت تای دیگر در نظر گرفته شده است. به هر پردازشگر SPE میزان 256 کیلوبایت حافظه SRAM اختصاص یافته است که با سرعت بالای تبادل اطلاعات به SPE در انجام وظایفش کمک می کند. حافظه هر SPE برای واحد اصلی پردازشگر نیز قابل استفاده و دسترسی است که باعث می شود هسته Power PC از منابع هر SPE به بهترین و موثرترین وجه ممکن استفاده کند. مجموعه همه این عوامل و امکانات قدرت بی سابقه ای را در اختیار نیازهای پردازشی قرار می دهد. از آنجا که تصویر و گرافیک در کامپیوترها (و به ویژه در کامپیوترهایی که برای انجام بازی های ویدیویی طراحی می شوند) بسیار مهم است، پردازشگرهای ویژه ای اختصاصاً برای خلق و نمایش گرافیک کامپیوتری طراحی شده اند. این پردازشگرها ”واحد پردازش گرافیک“ (GPU نامیده می شوند. یکی از مهمترین جنبه های برتری پلی استیشن 3 پردازشگر گرافیکی) GPU جدید آن با نام RSX "Reality Synthesizer است. واحد GPU در PS3 قدرت خلق تصاویری با وضوح بالا و بسیار نزدیک به واقعیت را دارد. این تصویری از بازی The Getaway 3 است. شرکت سونی RSX را با همکاری شرکت بزرگ تولیدکننده کارت های گرافیکی یعنی Nvidia طراحی کرده است. RSX بر مبنای فن آوری گرافیکی Gforce و یا چیپ گرافیکی 550 مگاهرتزی که در آن 300 میلیون ترانزیستور به کار رفته است تولید شده است. برای اینکه دورنمایی از این رقم داده باشیم، براساس خبرنامه ای از Nvidia، تعداد ترانزیستورهای موجود در RSX بیشتر از مجموع ترانزیستورهای موجود در واحد پردازشگر و واحد گرافیکی هر سه سیستم پیشتاز در بازار کنونی، یعنی پلی استیشن 3 ایکس باکس و نیتتندو است. نورپردازی بلادرنگ، سایه ها و انعکاس ها به میزان واقعی به نظر رسیدن تصاویر در بازی The Getaway 3 کمک زیادی کرده اند. در هر صورت می توان ادعا کرد که سطح جزییات گرافیکی که در PS3 مشاهده می شود تاکنون در هیچ دستگاه کنسولی دیده نشده است. مدلی که در سال 2005 به نمایش گذاشته شد قادر به تولید تصاویر با کیفیت بالای 1080p HD با وضوح 1080٭1920 بود که می توانست سیگنال های HD را از طرف دو خروجی مجزای HDMI ارسال کند که به معنای امکان گرفتن خروجی تصویر بر روی دو دستگاه نمایش تلویزیونی HDTV است. البته اکنون اعلام شده است که قابلیت خروجی HDMI در مدل هایی که به بازار عرضه خواهند شد وجود ندارد و تنها یک خروجی HDMI قابل دسترسی است. ● سایر مشخصات و ویژگی های اختصاصی پلی استیشن 3 یک دیسک درایو نوری بلو - ری (Blu - ray) دارد که از جلو بارگذاری می شود. بازی های PS؛ نیز بر روی دیسک های بلوری عرضه خواهند گردید که ظرفیتی معادل 54 گیگابایت دارند. یادآوری می شود که دیسک های دولایه DVD که هم اکنون مورد استفاده قرار دارند. حدود 4.7 گیگابایت اطلاعات را در خود جای می دهند. البته با اینکه دستگاه PS3 از دیسک درایو بلو - ری بهره می گیرد اما دارندگان آن می توانند همچنان از اجراء بازی های پلی استیشن و پلی استیشن 2 بر روی آن لذت ببرند. در واقع دیسک درایو PS3 فرصت های قبلی CD و DVD را نیز پشتیبانی می کند. مجله بازی های رایانه ای |
