اگر دستگاه جدیدی را از طریق USB به کامپیوتر وصل کنید. سیستم عامل شما (مثلاً ویندوز) به طور خودکار وجود یک وسیله USB را تشخیص می دهد و از شما دیسک حاوی راه انداز (یا درایو) سخت افزار جدید را می خواهد. ولی اگر دستگاه قبلآ نصب شده باشد کامپیوتر به طور خودکار آ ن را فعال می کند و با آن ارتباط برقرار می کند یک وسیله USB هر موقع می تواند نصب شود (به کامپیوتر متصل شود) یا از سیستم جدا شود.
بسیاری از دستگاههای USB کابل USB خود را به همراه دارند. یعنی کابل از یک سمت به دستگاه وصل است و قابل جدا کردن نیست و از سمت دیگردارای یک سوکت نوع"A" است که از این سمت به کامپیوتر وصل می شود
سوکت نوع A


ولی اگر کابل به صورت مجزا باشد در سمت دستگاه سوکت نوع "B" وجود خواهد داشت. پس این کابل از یک سمت سوکت نوع "B" (سمت دستگاه) و از یک سمت دارای سوکت نوع "A" (سمت کامپیوتر) است.

سوکت نوع B



استاندارد USB از سوکت های نوع "A"و"B" برای جلوگیری از اشتباه استفاده می کند.
* سوکت نوع "A" "بالا دست" یا "up stream" سمت کامپیوتر
*سوکت نوع "B" "پایین دست یا "down stream" و به تجهیزات دارای پورت USB وصل می شود که همان سمت دستگاه می باشد.


USB2.0
استاندارد USB ورژن 2 در ماه آوریل سال 200میلادی پایه گذاری شد. این استاندارد در حقیقت یک ارتقا استاندارد USB1.1 بود.
USB2.0 (یا USB پر سرعت) پهنای باند کافی برای انتقال صوت و تصویر و اطلاعات ذخیره شده دارد و سرعت انتقالی 40 برابر سریعتر از USB1.1 دارد تا انتقال اطلاعات به راحتی انجام گیرد. USB2.0 دارای قابلیت انتقال در جهت مستقیم و عکس آن نیز می باشد.
USB2.0 سه سرعت را پشتیبانی می کند. (480.12.15 مگابایت بر ثانیه) USB2.0 با وسایلی که به پهنای باند (سرعت انتقال اطلاعات) کمتری احتیاج دارند مانندMouse , Keyboard به همان خوبی وسایلی که به پهنای باند بیشتری احتیاج دارند مانند دوربین های اینترنتی و اسکنرها و پرینترها و وسایل ذخیره سازی پر حجم اطلاعات به خوبی کار می کند. همچنان که صنعت کامپیوتر رشد می کند. استفاده از USB2.0 معمول تر می شود و این نشاندهنده قابلیتهای بالای USB2.0 است.