موسسات حسابرسی :
موسسه حسابرسی ، موسسه ای انتفاعی غیر تجاری است که به منظور انجام خدمات حسابرسی وحسابداری و مالی توسط حداقل دو نفر حسابدار رسمی شاغل و بر اساس شرایط زیر تشکیل می شود :
1- در نام هر موسسه حسابرسی باید عبارت ” موسسه حسابرسی “ و به دنبال نام آن موسسه ، عبارت ” حسابداران رسمی “ قید شود.
2- شرکای یک موسسه تماماً باید حسابدار رسمی شاغل باشند ، منحصراً در همان موسسه به کار حرفه ای اشتغال داشته باشند و در موسسات دیگری که به خدمات تخصصی و حرفه ای و یا سایر خدمات مرتبط ، موضوع ماده (1) اساسنامه اشتغال دارند ، هیچ گونه مشارکت یا منافعی نداشته باشند .
3- شرکای موسسه حسابرسی در ارتباط با فعالیتهای موسسه ، “مسیولیت تضامنی” دارند.
دامنه اندازه موسسات حسابرسی از یک نفر تا چندین هزار نفر کارکنان حرفه ای است . از نظر اندازه ،موسسات حسابرسی اغلب به چهار گروه تقسیم می شوند :
موسسات محلی :
موسسات محلی معمولا دارای یک یا دو دفتر کار و فقط یک یا چند شریک حسابرس مستقل است که در یک شهر یا ناحیه ،خدمات خود را به صاحبکاران ارایه می کنند . خدمات این موسسات بیشتر شامل تنظیم اظهارنامه مالیاتی ،ارایه مشاوره مدیریت و خدمات حسابداری است .صاحبکاران حسابرسی معمولا واحدهای تجاری کوچکی هستند که صورت های مالی حسابرسی شده را برای پیوست کردن به در خواست وام بانکی خود می خواهند. .

موسسات منطقه ای :
بسیاری از موسسات محلی با افتتح دفاتر کار بیشتر در شهر ها یا ایالت های همجوار و افزایش تعداد کارکنان حرفه ای خود به موسسات منطقه ای تبدیل می شوند. ادغام با موسسات محلی دیگر نیز راهی برای منطقه ای شدن این موسسات است .این رشد معمولا به همراه افزایش سهم کار حسابرسی در مقایسه با خدمات دیگر می باشد .
موسسات ملی :
به موسساتی حسابرسی که در بیشتر شهر های اصلی دفاتری دارند ، اصطلاحاً موسسات ملی گفته می شود .این موسسات حسابرسی در کشور های دیگر نیز یا از طریق دفاتر خود یا از راه موسسات وابسته در آن کشور ها ،فعالیت دارند. .
تذکر:
اساسنامه هر یک از موسسات حسابرسی با رعایت کلیه موارد پیش بینی شده در اساسنامه نمونه ای که به تصویب شورای عالی می رسد ، تنظیم و پس از تایید دبیرکل جامعه به ثبت خواهد رسید. مرجع ثبت شرکتها ، تنها موسساتی را به نام” موسسه حسابرسی “ ثبت می کند که از جامعه حسابداران رسمی ایران مجوز داشته باشند.